Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4415 K.2019/13676

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın çalıştığı kargo firmasına ait hasılat olan 2.333 TL’yi firmanın hesabına yatırmak üzere PTT şubesine gittiği, sıra beklerken kendisini PTT çalışanı olarak tanıtan sanığın katılan ile selamlaşarak yakınlık kurduğu, katılanın müdürünü tanıdığını söyleyerek müdürünün numarasını istediği, arama yapıp konuşuyormuş gibi göründükten sonra müdürünün katılanı bir evrak teslim etmek için çağırdığını, geri gelinceye kadar paranın sayma işlemini yapacağını belirterek parayı katılandan aldığı,

sanığın katılandan sonra şubeden ayrıldığı olayda, dosya kapsamında toplanan delillere göre Dairemizin 2017/25104 E. 2017/26083 K. sayılı ilamı ile hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. madde fıkraları gereğince dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınması nedeniyle uzlaştırma işlemleri yapılmak üzere bozulmasına karar verildiği,

bozma kararı üzerine yapılan yargılamada, usulüne uygun uzlaştırma işlemlerine rağmen taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığına dair 09.03.2018 tarihli rapor ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğuna ilişkin mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.