Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4429 K.2020/2183

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

23/11/2017 tarihli hükümde başvurulacak kanun yoluna ilişkin sürenin, "7 gün" yerine "15 gün" olarak gösterilmesi nedeni ile bildirimin yanıltıcı olduğu, bu nedenle 12/02/2018 tarihli temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek ve sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılan ... vasıtasıyla diğer katılan ve müştekiler ile tanıştığı, sanığın katılanlar ve müştekiye ...'da iş ayarlayabileceğini tanıdığı bir şirket müdürü olduğunu söyleyerek bu iş için pasaport ücreti ve sağlık muayenesi ücreti için 1000 TL para istediği, tüm katılanlar ve müştekinin bu paraları değişik tarihlerde sanığa ödedikleri ancak katılanlar ve müştekinin yurt dışına gönderilmediği ve zararlarının da sanık tarafından giderilemediği, bu şekilde sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği sabit olduğuna dair mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.