KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2018/4449 E., 2020/1417 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK 157/1, 62, 52/2-4, 53 maddeleri gereği mahkumiyet
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma
Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Katılan ... ve mağdur ...’un Ankara ili Bala ilçesinde hayvan yetiştiriciliği yaptıkları, Hatay Reyhanlı’da hayvan ticareti yapan ve kendisinin ... olarak tanıtan kişinin mağdur ...’a satılık hayvan fotoğraflarını internet yoluyla göndermesi üzerine katılan ... ve mağdur ...’un Reyhanlı ilçesine hayvan satın almak amacıyla geldikleri, burada katılan ve mağdurun temyiz dışı sanık ... , sanık ... ve açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen ..., ... , ... ile tanıştıkları, temyiz dışı sanık ...’in mağdur ve katılana Reyhanlı çevresindeki değişik ahırlarda hayvan gösterdiği,
hayvanların nakillerinin kendi adlarına yapıp mağdur ve katılanın çiftliğine göndereceği yönünde ikna ederek katılan ...’tan 2.000 TL’si banka havalesi yoluyla 26.500 TL si ise elden teslim olmak üzere toplamda 28.500TL para aldığı, temyiz dışı sanık ...'in katılanı sürekli olarak oyaladığı, katılanın durumdan şüphelenmesi üzerine de daha sonra temyiz dışı sanık ...'in katılana sanık ...'dan teminat olması için senet almalarını söylediği, katılanın verdiği paraya karşılık sanık ...’dan 28.500 TL’lik senet aldığı, ancak aradan geçen süreye rağmen hayvanların teslim edilmediği,
sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı, banka dekontları ve tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2018/4449, K. 2020/1417, 4 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama