Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4484 K.2020/1871

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın liseden arkadaşı olan müştekiyle facebook üzerinden görüntülü konuşma yaptığını, kendisinin Ankara'da bakanlıkta memur olarak çalıştığını söylediğini, müştekiye tanıdığı müsteşar yardımı ile memur olabileceğini söylediği, müştekiye ... numaralı GSM hattını aramasını söylediği, Milli Eğitim Bakanlığı Müsteşarı ...’ın numarası olduğunu belirttiği, müştekinin telefonu aradığını, telefonu açan kişinin müştekinin kimlik bilgilerini istediği, sicil araştırması yapacağını söylediği, aynı gün müştekiyi geri aradığı, sicilinin temiz olduğunu, belirtmiş olduğu hesaba 750 TL göndermesini istediği,

müştekinin belirtilen hesaba parayı gönderdikten sonra sanık ile telefonda konuştuğu, müsteşar diye telefon numarası verdiği şahsın kendisinden para istediğini söylediğinde sanığın kendisine cevaben korkmadan para gönderebileceğini, kendi işi içinde para gönderdiğini söylediği, daha sonra müşteki durumdan şüphelenerek Milli Eğitim Bakanlığı sekreterine ulaştığı, dolandırıldığını anladığı, aynı telefon numarasından müştekinin tekrar aranıp işi girebilmesi için para göndermesinin istendiği, bu suretle sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği somut olayda;

Hükmün daha önce sair hususlar incelenmeksizin Dairemizin 06/07/2017 tarih 2017/15790 E.- 2017/17772 K. sayılı ilamı ile bozulduğu belirlenerek yapılan incelemede; sanığın eyleminin subutu halinde kamu görevlileriyle ilişkisi olduğundan, onlar nezlinde hatırı sayıldığından bahisle ve belli bir işin gördürüleceği vaadiyle TCK 158/2. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,