Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4488 K.2020/1432

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...'in zeytin hasat makinesi satışı yaptığı, sanığın katılan ...'in işyerine giderek 3 adet zeytin hasat makinesi alım satımı konusunda anlaştıkları, bu sırada katılanın işyerine sanığın kim olduğu tespit edilemeyen bir arkadaşının geldiği onun da bir tane makine almak istemesi üzerine,

toplamda 4 adet zeytin hasat makinesi konusunda anlaştıkları, sanığın zeytin hasat makinelerinin parasını Ortaklar Halk Bankasından çekerek ödeyeceğini ve makineleri Ortaklar'daki depoya bırakacağını söylemesi üzerine katılan ... ve sanığın, makineleri alarak birlikte Ortaklar’a geldikleri, katılanın sanığın gösterdiği depoya makineleri bıraktığı, sanığın parayı çekip ödeyeceğini söylediği ve daha sonra birlikte kahveye gidip çay söyledikleri, kahvede iken katılan ...'e telefon gelmesi üzerine ...'in telefonla konuşmasından faydalanan sanığın ortadan kaybolduğu ve sanığa ulaşılamadığı,

daha sonra bu zeytin çırpma makinelerinden bir tanesinin ...'a satıldığı, makinenin arızalanması üzerine servise verilmesi ile katılan ...'in makinelerinden biri olduğunun ortaya çıktığı iddia edilen olayda; dairemizin 13/11/2017 tarih ve 2017/21846 E. 2017/23055 K. sayılı bozma ilamı doğrultusunda uzlaştırma işlemleri yapılmak üzere uzlaşma bürosuna gönderilmesi neticesinde, katılanın uzlaşmayı kabul etmemesi nedeniyle uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair 22/02/2018 tarihli rapor, sanık savunması,

katılan beyanı ve dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.