Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4513 K.2021/7170

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanık tarafından tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, yüksek makamlarda tanıdıkları olduğunu söyleyerek işe sokma vaadi ile katılan ...'ten 5.000.TL, katılan ...'den ise 1500.TL ile işe girmek girmek için gerekli bazı evrakları aldığı, ancak sanığın katılanları herhangi bir işe yerleştiremediği gibi almış olduğu paraları da iade etmediği, bu surette sanığın katılanlara yönelik ayrı ayrı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,

Sanığın suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunmaları, katılan beyanları, teşhis tutanakları, HTS kayıtları ve tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş olup, dosyada mevcut katılanların 08/01/2013 tarihli şikayet dilekçelerinden sanığın, katılan ...'den 1.500.TL haksız menfaat elde ettikten sonra arkadaşı olan katılan ...'in aracı olması üzerine katılan ...'ten farklı bir tarihte 5.000.TL almış olduğu, bu nedenle sanığın farklı tarihlerde katılanlardan haksız menfaat elde ettiğinden zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşılmakla bu hususta tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.