Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4537 K.2019/1268

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın, katılanın internet ortamında verdiği cep telefonu satış ilanını görerek katılanı aradığı ve kiraladığı araç ile katılanla buluşmaya gittiği, cep telefonu ile ilgili pazarlık yaptığı telefonu avukat olan bir bayan arkadaşına alacağını, telefonu ona göstermek için katılanı araçta bırakıp telefonu da yanına alıp ortamdan ayrıldığı ve bir daha da gelmediği, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmakla, sanığın telefonu avukat arkadaşına alacağını söyleyerek hile kullanmak sureti ile eylemi gerçekleştirmesi karşısında tebliğnamedeki eylemin hırsızlık suçunu oluşturduğundan bahisle bozma talep eden düşünceye iştirak edilmeyerek mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmamıştır.

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlar'da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri düzenlenmiş ve sanığın tekerrüre esas alınan İzmir 25.Asliye Ceza Mahkemesi 2009/517E..2010/141K. sayılı ilamına konu güveni kötüye kullanma suçunun uzlaşma kapsamında bulunması karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının uyarlama yargılaması yapılmış ve tarafların uzlaşmış olmaları durumunda sanığın sabıka kaydında bulunan diğer ilamların hangisinin uygulanacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.