Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4566 K.2020/2331

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...'ın, daha önceden tanıdığı müşteki ...'a icra yolu ile ... model... marka bir aracın satılacağını, aracı 9.750 TL'ye kendisine satabileceğini söylediği, bunun üzerine müştekinin bu aracın ihalesine girmesi için sanığa 2.500 TL verdiği, sanığın 09/11/2010 günü müştekiye ihaleyi aldığını, aracın ... il merkezinde bulunan batı garajında hazır olduğunu söylediği,

müştekinin ... il merkezine gittiği ve sanıkla buluştuğu, burada sanığın müştekiye, oto kiralama işi ile uğraşan tanık ...’den kiraladığı ... plakalı ...marka arabayı teslim ettiği, müştekinin aracı teslim aldıktan sonra ruhsatını da üzerine almak için araştırma yaptığı ve ruhsatta ismi yazılı ...'e telefonla ulaştığı, yaptığı görüşme sonucunda aracın icra yoluyla satılmadığını öğrendiği anlaşılmakla; eylemin TCK’nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.