Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4605 K.2020/5905

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

01/07/2016 gün ve 6723 sayılı Kanun’la değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 305 ve 310. maddeleri uyarınca, Yargıtay incelemesinden geçen dosyalar için temyiz süresinin tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 7 gün olmasına rağmen, mahkeme tarafından temyiz süresinin 15 gün olarak belirtilmesi ve bu durumun sanık açısından yanıltmaya yol açması nedeniyle, sanığın 7 günlük yasal süre geçtikten sonra yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu ve sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılanı arayarak kendisini Emniyet amiri ...olarak tanıttığı, katılana banka hesabından ...r İli’nden para çekilip tekrar geri yatırıldığını, bu kişilerin yakalanabilmesi için bildirilen hesaba para yatırılması gerektiğini söyleyerek menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda; dosyada mevcut CD izleme tutanağına göre olay esnasında sanığın, katılan telefon ile görüşürken sürekli olarak katılanı takip eder vaziyette olduğunun şüpheden uzak bir şekilde anlaşıldığı,

sanığın ...... nüfusuna kayıtlı olup, halen burada ikamet ediyor ve olay günü cezaevinde bulunan bir yakınını ziyaret amaçlı olarak Balıkesir’e geldiği beyanının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu; sanığın eyleminin, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1 maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturmasına rağmen, suç tarihinde bu hükmün yürürlükte bulunmaması nedeniyle,

sanık lehine olan TCK'nın 157/1 maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.