Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4607 K.2020/2981

2- Sanık ... hakkında; TCK’nın 37/1 maddesi delaletiyle 157/1, 62, 52/2-4, 54, 58, 63 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin bozma ilamı üzerine, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadığı ve temyiz dışı sanık ... hakkında bozmadan önce verilen Denizli 11. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2015/647-2016/164 sayılı ve 22/02/2016 tarihli mahkumiyete ilişkin hükmün temyiz edilmeden kesinleştiği dikkate alınarak, temyiz dışı sanık ... hakkında verilen 22/02/2018 tarihli hükmün yok hükmünde olduğu anlaşılmakla, temyizin kapsamının sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlerle sınırlı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...’ın, yurtdışında yaşayan şikayetçi ...’a ... isimli internet sitesi üzerinden ulaşıp kendisini ... ismiyle tanıtarak bir komşusunun bakıcılığını yaptığı yaşlı bir adamın evinde 195.000 sterlin para bulduğuna ve bu parayı ucuza elinden çıkarmak istediğine dair mesaj göndermesi üzerine,

şikayetçi ... ve katılan ... ile yaptığı pazarlık sonucunda tarafların 195.000 sterlin için 40.000 TL’si peşin, 40.000 TL’si ise dövizin bozdurulmasından sonra parayı bulan kadına verilmek üzere toplam 80.000 TL karşılığında anlaştıkları, akabinde şikayetçi ...ile katılan ...’in yurtdışından ...’ye gelip, sanık ... ile ...’de buluştukları, sanık ...’ın söz konusu sterlinlerden numune göstermek için şikayetçi ve katılanı bir binanın önüne götürdüğü, burada sanık ...’ün şikayetçi ve katılana elinde getirdiği çantayı açıp paraları kendilerine gösterdikten sonra, bir miktar sterlini numune olarak verdiği,

şikayetçi ve katılanın aldıkları numuneleri kontrol edip gerçek olduklarını anlamaları üzerine, katılan ...’in 40.000 TL’yi sanık ...’a elden verdikten sonra, şikayetçi...’ın sanık ...’den içerisinde sterlinlerin olduğu söylenen çantayı aldığı, ardından tarafların ayrıldıkları, şikayetçi ve katılanın sanıklardan aldıkları çantayı açtıklarında üst kısımda 50 sterlin şeklinde fotokopiler ile alt kısımda ise boş kağıt parçalarının olduğunu gördükleri, bu suretle sanıkların dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

sanık savunmaları, şikayetçi ve katılan ile tanık beyanları, fotoğraf teşhis tutanakları, mesaj çıktısı, kolluk tutanakları, kağıt parçaları üzerinde sanık ... ile temyiz dışı sanık ...’in parmak izlerinin tespit edildiğine dair ekspertiz raporu, döviz bürosundaki kamera görüntülerine ilişkin cd inceleme ve kimlik tespit tutanağı, yakalama tutanağı, uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin ve sanık ...’ın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.04.2010 tarih ve 2010/4-71 Esas, 2010/76 Karar sayılı ilamında belirtildiği gibi; 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesiyle, bir infaz kurumu haline getirilip, sadece hapis cezasıyla sınırlı olarak kabul edilen ertelemede, maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkemece bir deneme süresinin belirlenmesi zorunlu olup, bu sürenin belirlenmemesi veya eksik belirlenmesinin, aleyhe bozma yasağı kapsamında değerlendirilemeyeceği ve denetim süresinin mahkûm olunan hapis cezası süresinden az olamayacak şekilde belirlenmesi gerektiğinden hareketle, somut olayda anılan emredici düzenlemeye aykırı olacak şekilde, mahkemece sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezası verilerek cezası ertelenen sanık ... hakkında 1 yıl denetim süresi belirlenmesi,

2- Sanık ...’ın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hakkında hükmolunan kısa süreli olmayan hapis cezasının ertelenmesi ve hüküm fıkrasında adı geçen sanık hakkında hem TCK’nın 53.maddesinde düzenlenen belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına hem de hak yoksunluğunun uygulanmasına yer olmadığına hükmedilerek çelişkiye düşülmesi karşısında, sanık ... hakkında kasıtlı suçtan verilen hapis cezasına ilişkin mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nin 53/3. maddesi de gözetilmek suretiyle aynı Kanunun 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirinin ne şekilde uygulanacağı, süresi ve bu konuda karar verecek merci, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesinde düzenlenmiş olup aynı maddenin 5. fıkrası ile de tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde koşullu salıverilmeye ilişkin hükümlerin uygulanacağı hükme bağlanmıştır. Bu nedenlerle denetimli serbestlik süresinin infaz aşamasında 5275 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tayin ve tespiti gerektiği gözetilmeden, sanık ... hakkında tekerrür hükümleri uygulandığı sırada infazı kısıtlar biçimde 1 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafiinin ve sanık ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından sanık ... hakkında erteleme ile ilgili bölümde yer alan denetim süresine ilişkin kısımdaki “1 yıl süre ile” ibaresinin çıkartılarak, yerine, “1 yıl 8 ay süre ile” ibaresinin eklenmesi,

sanık ... hakkındaki hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanunun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine “sanık ... hakkında TCK'nın 53/1 maddesinde belirtilen hak yoksunluklarından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına ve TCK'nın 53/3 maddesi uyarınca 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun kendi altsoyu yönünden uygulanmamasına“ ibarelerinin eklenmesi,