Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4617 K.2020/2978

TCK’nın 37/1 maddesi delaletiyle 157/1, 62, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve sanıklar ... ile ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın kendisine ait otomobilin satışı için internet üzerinden verdiği ilan üzerine, sanıklar ... ve ...'ın katılanla irtibata geçip müşteri olduklarını söyleyerek buluştukları, ardından katılana bir çek numarası vererek aracı bu çek ile satın alacaklarını söyledikleri, katılanın çeki araştırdığı, sağlam olduğunu öğrenince aracın 15.000 TL bedel ile satışı konusunda anlaştıkları, ertesi gün sanıkların katılana çekte sorun olduğunu söyleyerek,

çek yerine 15.000 TL bedelli senet vermeyi teklif edip senet bedeli ödeninceye kadar aracın devrini almayacaklarını taahhüt ettikleri, katılanın buna inanarak sanık ...’e noterden satış yetkisi içeren vekaletname çıkartıp, sanık ...’in borçlusu, sanık ...’ın ise kefil olduğu senedi kendilerinden aldığı, sanık ...’in senet bedelinin ödeme günü gelmeden katılandan aldığı vekaletnameyi kullanarak söz konusu aracı kardeşi olan sanık ...'un üzerine devrettiği ve senet bedelini de ödemeyerek haksız yarar sağladıkları, bu suretle sanıkların dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, vekaletname, azilname, araç satış sözleşmesi, senet sureti, taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığına dair uzlaştırma raporu, görgü tespit ve yediemin teslim tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.