Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4669 K.2020/2152

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılanı cep telefonundan arayarak elinde 13 kg kadar gömü altın bulunduğunu ve satmak istediğini söylediği, katılanın teklifi kabul etmesi üzerine ...’dan ... ilçesine geldiği, otogarda sanıktan numune olarak 4 adet boncuk şeklinde altın aldığı, kuyumcularda kontrol ettirdiğinde altınların gerçek çıkması üzerine sanık ile birlikte ... Köyüne gittikleri, burada sanığa 10.000 TL vererek 2 kg kadar sahte altın aldığı, sanığın parayı teyzesine götüreceğini söyleyerek gittiği ve geri gelmediği, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı, teşhis tutanakları ile tüm dosya kapsamından, sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.