Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4672 K.2020/2673

Sanık ... hakkında TCK'nın 157/1, 52/2-4, 53/1-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık ... müdafi ile sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 20/11/2017 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları ve sanık ... müdafinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen yedi günlük süre geçtikten sonra 26/03/2018 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmış ise de; hüküm fıkrasında mahkeme tarafından temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilerek taraflarda yanıltmaya yol açılması nedeniyle, sanık müdafinin bu yanıltmadan yararlanarak hükmü süresinde temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanıkların, katılana ait... plakalı otomobili almak konusunda katılan ile anlaştıkları ancak devir işleminden sonra aracın parasını ödeyecekleri konusunda katılanı ikna ettikleri, katılanın aracın devrini sanık ...’e verdiği ve tarafların arabaya binerek katılana paranın ödenmesi amacıyla yola çıktıkları, sanık ...’in, susadığını söyleyerek katılandan kendisine su almasını istediği, katılanın araçtan inmesi üzerine sanıkların araç ile birlikte olay yerinden ayrıldıkları, bu suretle sanıkların dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanık ve katılan beyanları, tanık ifadeleri, tutanaklar ile tüm dosya kapsamına göre sanıkların mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmemiştir.