Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4738 K.2020/4761

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılanın ev telefonunu arayarak telefonu açan katılanın eşine ve katılana emniyetten aradığını, telefonunun teröristlerce kullanıldığını, adliyeye kadar gelmesi gerektiğini söyleyip ayrıca cep telefonunun numarasını vermesini istemesi üzerine, katılanın sanığa telefon numarasını verdiği ve bisikletine binerek adliyeye doğru yola çıktığı adliyeye yaklaştığı sırada sanığın, katılana, ''teröristleri yakalamamız için önlerine yem atmamız lazım ne kadar paran var'' dediği, katılanın 25 bin doları olduğunu söylemesi üzerine, bu parayı ... adına Vakıf bank ...

Şubesine göndermesini istediği, katılanın, sanığa inanmaması üzerine sanığın “istersen bak seni evine bağlayayım, eşinle görüştüreyim, evin gözetim altında” şeklinde sözler söyledikten sonra telefonla eşiyle görüştürdüğü, katılanın eşine evde polis olup olmadığını sorması üzerine eşinin, “biri bayan biri erkek iki polis var” şeklinde sözler söyledikten sonra sanığın tekrar telefonu alıp katılana, “araştırma yapıyoruz, evin gözetim altında emin ol, müsterih ol” şeklinde sözler söylemesi ve eşinin de yukarıda belirtilen sözleri söylemesi nedeniyle sanığın sözüne inanarak Vakıf bank Adliye Şubesinden 25.000 doları sanık ... adına gönderdiği,

daha sonra eve gidip eşine polislerin nerede olduğunu sorduğu, eşinin kendisine, eve polis gelmediğini ve telefondaki şahısların istemeleri nedeniyle yukarıdaki sözleri söylediğini, paranın çekilmiş olduğu bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan ve tanıklar beyanları ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.