Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4751 K.2020/2859

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde sanıklar ... ve ...'in adres değişikliği işlemi yapmak için katılanın çalıştığı Nüfus Müdürlüğü’ne geldikleri, sanıklarla burada tanışan katılanın konuştukları sırada sanıkların tırlarıyla nakliye işini yaptıklarını öğrendiği, katılanın konu ile ilgilenmesi üzerine sanıkların katılana istersen seni ortak yaparız, tır çalışırken zaten kendi borcunu ödüyor dedikleri, katılanında duruma olumlu baktığı, daha sonra katılanın sanık ... ile dışarıda buluştukları, katılanın sanık ...’nın aracına 2.200 TL'lik mazot aldığı ve kredi kartının 3.000 TL'lik borcunu ödediği,

daha sonra katılanın eşiyle ve sanık ... ile birlikte tır satın almak için ...'e gittikleri, burada bulunan ...

Oto isimli iş yerinde bir tır beğendikleri ve katılanın hissesine düşen 14.000 TL'yi verdiği ve buradan ayrıldıkları, bu sırada sanık ...’nın katılana ... marka tır alırsak daha tasarruflu olur dediği ve katılandan 11.000 TL daha istediği, katılanın bu parayı kredi çekerek sanığa verdiği, aracı aldıkları ve aracı sanık ...’nın üzerine yaptıkları, daha sonra katılanın 1.500 TL aracın bakımı ve 3.600 TL'de aracın sigortası için sanıklara verdiği, daha sonra katılanın sanıklarla buluşmak istediği, bununla ilgili olarak sanık ...’i aradığı,

sanık ...’in katılana "neden sürekli arayıp duruyorsun" diyerek telefonu kapattığı ve katılanın telefonlarına cevap vermediğinin iddia edilen olayda; sanık savunmaları, katılan beyanı, tanık ifadeleri ve dosya kapsamından; sohbet esnasında katılanın ortaklık isteğine olumlu yaklaştığını farkeden sanıkların katılanla samimiyet ilerleterek ve tırın kendi borcunu ödeyebildiğini söyleyerek ortaklık yapmaya ikna ettikleri, katılanın bu amaçla sanığın aracına yakıt aldığı, kredi kartı borcunu ödediği, aracın alımı için 25.000 TL para verdiği, sigorta bedelini ödediği ve aracın 1.500 TL'lik bakımını yaptırdığı anlaşılmakla;

sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca sanığın cezasının en fazla 1/2’ sine kadarının indirilebileceği gözetildiğinde mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bu hususu içeren bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanırken uygulama maddesinin TCK'nın 168/2 yerine 162/2. maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş olup, hükümde etkin pişmanlık hükümleri gereğince uygulama yapılırken netice cezanın 2 yıl 1 ay hapis yerine; 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak eksik belirlenmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.