Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4877 K.2019/7825

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümleri sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı itibarıyla, müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın sahte kimlik ve buna dayanılarak hazırlanmış bir takım belge fotokopileri kullanarak katılan bankaya kredi başvurusunda bulunup kredi sözleşmesi imzaladığı ve bu şekilde haksız menfaat temin ettiği iddia edilen olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanık hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine dair İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13/12/2011 tarih 2010/279-2011/675 sayılı kararının, Yargıtay 23. Ceza Dairesi tarafından 27/10/2015 tarih ve 2015/3409 E – 2015/5727 K sayılı kararı ile bozulduğu, sonrasında mahkeme ilgili bozma kararına uymasına rağmen gereklerini yerine getirmediği anlaşılmakla,