Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4919 K.2020/5925

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın Suriye vatandaşı olduğu, Suriye'de diş hekimliği yaptığı, yaşanan iç savaş nedeniyle memleketini bırakıp Türkiye'ye geldiği, burada mesleğini icra edebilmesi için Türk Vatandaşlığı’na geçmesi gerektiğini öğrendiği ve Suriye'den arkadaşı...aracılığı ile sanık ile tanıştığı, kızı ile birlikte sanığın iş yerine gittiği, burada katılan ile sanığın 50.000 EURO karşılığında katılan ve kızının Türk vatandaşlığına geçirilmesi için anlaşmaya vardıkları, katılanın parayı banka havalesi ile sanığa gönderdiği,

sanığın da teminat olarak sekreterinin el yazısı ile yazıp sanığın kendisinin imzaladığı 50.000 EURO tutarındaki senedi katılana verdiği, sanığın bu parayı aldığını ve senet verdiğini ikrar ederek katılanın bu parayı kendisine borçları karşılığında verdiğini beyan ettiği, daha sonra sanığın paranın yetmediğini belirterek katılandan tekrar para istediği, katılanın yanında ... ile birlikte elden 15.000 EURO daha sanığa verdiği, katılanın kızı ile birlikte sık sık sanığın iş yerine gidip geldiği, sanığın parayı aldıktan 3-4 ay sonra iş yerini kapattığı, katılanın sanığa ulaşamadığı ve katılanın zararının karşılanmadığı,

bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddia ve kabul olunan olayda; katılanın içinde bulunduğu durumun gerçek ve yakın anlamda tehlikeli ve zor şart kapsamında kabul edilecek nitelikte olmadığı kabulü ile eylemin 5237 sayılı TCK’nın 157/1 maddesi kapsamında basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.