Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4924 K.2020/4772

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, 8.000 TL tutarında para havalesi yapmak amacıyla PTT’ye giden katılanın,para havalesi için gerekli olan belgeleri doldurduğu sırada yanına gelerek katılanı tanıyormuş gibi yapıp kendisini PTT Müdür muavini... olarak tanıtarak yardım edebileceğini söylediği, bu şekilde katılanın güvenini sağlayan sanık ...’in, olaydan bir süre önce aynı şekilde şube şefi olarak görev yapan temyiz dışı sanık...’e kendisini Akbank Müdür Yardımcısı... olarak tanıttığı ve sanık...’ten katılanın işlemlerini yapmasını istediği, bunun üzerine sanık...’in de gişe görevlisi Fatih’e katılanın işlemini yapmasını söylediği,

katılanın elinde bulunan 8.000 TL parayla gişenin önüne geldiği ve burada parayı gişe görevlisine teslim ettiği, sanık ...’in katılana ‘'sen işlemlerin yapılana kadar İş Bankasına gidip bono kağıdı al ben yaşlıyım gidemem' şeklindeki sözlerle katılanı PTT binasından dışarıya gönderdiği ve işlem yapmakta olan gişe görevlisine ve sanık...’e para havalesini yapmaktan vazgeçtiklerini, Akbank üzerinden havaleyi yapmaya karar verdiklerini söyleyerek 8.000 TL parayı geri aldığı ve ortadan kaybolduğu, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

yapılan yargılamaya, katılan beyanı, sanık savunması ile incelenen dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik mahkeme kabulünde ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.