Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/4933 K.2019/6116

Hırsızlık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 05/07/2017 tarih, 2017/25686 esas, 2017/17411 karar sayılı bozma ilamından sonra mahkemece dosyanın 07/08/2007 tarihinde uzlaştırma bürosuna gönderildiği, müştekiye uzlaştırma teklif formunun 10/10/2007 de usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği, 30/11/2007 tarihinde uzlaşmanın sağlanamadığı ve dosyanın 07/12/2017 tarihinde mahkemeye iade edildiği anlaşılmakla, Ceza Muhakemesi Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 34. maddesi uyarınca zamanaşımının durduğu süreler gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i nazara alınarak, 20/03/2007 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE 22/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.