Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/5008 K.2020/3750

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle, bozma sonrası dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede,

Sanık ... ile katılanın hemşehri olduğu, düğün evinde katılanın oğlu ...'a kız baktığı sırada sanığın yanına geldiği, sanık ...'in "ben araştırayım" dediği 10 gün sonra "ben Tavşanlı'dan kız buldum" diyerek katılana geldiği, Tavşanlı'ya gitmek üzere birlikte yola çıktıkları, ancak sanığın "Uşak'a gidiyoruz" dediği, birlikte Uşak'a gittikleri, burada temyiz dışı sanık ...'ın ailesi olarak tanıtılan kişiler ile katılanın, oğlu ... ile temyiz dışı sanık ...'ın evlenmeleri için 6.000 TL süt parası karşılığı anlaştıkları, katılanın aynı gün 500 TL para, ertesi gün ise, 1.500 TL para ve 8 adet Cumhuriyet altınını verdiği,

geriye kalan 400 TL'yi daha sonra vereceğini söyleyerek temyiz dışı sanık ... ile Kütahya’ya döndükleri, ertesi günü temyiz dışı sanık ...'a iki tane altın bilezik ve giyim eşyası aldıkları, temyiz dışı sanık ... ile birlikte gelen ve kendisini annesi olarak tanıtan ... isimli kadına katılanın 400 TL para verdiği, temyiz dışı sanık ...'ın katılanın evinde iki gece kaldığı, katılan ile oğlu işe gittikten sonra temyiz dışı sanık ...'ın evden kaçarak Uşak iline geri döndüğü ve sanığın bu şekilde üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması,

katılan beyanı, tanıklar beyanı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı dolandırıcılık eyleminin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

CMK'nın 231/11 maddesine göre, hakkındaki hükmün açıklanması geri bırakılan kişinin, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde, mahkemece, sadece hükmün açıklanmasıyla yetinmek gerekirken, sanık hakkında evvelce tatbik edilmeyen TCK’nın 62. maddesi ile uygulama yapılarak, hükmün lehe değiştirilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.