Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/5042 K.2020/2133

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın kendisini ... olarak tanıtarak katılanı aradığı, parke taşı kataloğu isteyip istemediğini sorduğu, katılanın istediğini belirtmesi üzerine bu kez başka bir kişinin katılanı arayarak ...'da kullanılmak üzere 280 ton parke taşına ihtiyacı olduğunu söylediği, bunun üzerine katılanın kendisini arayan sanığı arayarak parke taşları hakkında fiyat aldığı, verilen fiyatın uygun olması üzerine katılanın daha sonra arayan ve parke taşı isteyen kişinin siparişini kabul ettiği, katılanın tekrar sanığı aradığı, sanıktan taşları istediği,

sanığın mazot parasına ihtiyacı olduğunu tırlarının yola çıkabilmesi için 6.750,00 TL paraya ihtiyacı olduğunu söylediği, katılanın bu parayı sanığa ait banka hesabına gönderdiği, daha sonra katılanın sanığı ve parke taşı siparişi veren kişileri aradığında ulaşamadığı, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın tevlili ikrar yollu savunmaları, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, ekspertiz raporu, uzlaştırmanın sağlanamadığına dair rapor ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;

sanığın eylemi sonucu dolandırıcılık suçunun oluştuğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir