KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2018/5096 E., 2020/2255 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK’nın 155/1, 43, 62, 50/1-a, 52/2-4 ve CMK’nın 326/son maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Sanığın güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa atılı güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Katılanlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve sanık ...’in katılan ...’'nın yetkilisi olduğu ...Endüstri İnşaat Firmasının Ukrayna ülkesindeki bir bina inşaatında işçi olarak çalıştıkları ve firmadan 71.361,00 TL alacaklı oldukları, işçilerin firma yetkilisi katılan ...’yı telefonla arayarak alacaklarını istedikleri, ...'nın da alacaklarına karşılık katılanlara 3 adet çek verileceğini bildirdiği, katılanların bunu kabul ettikleri, bunun üzerine kendilerini temsilen sanık ...’'i aralarında temsilci olarak seçerek çekleri alması amacıyla ... iline gönderdikleri, burada katılan ...’nın sanık ...’a Türkiye ...
Bankası ...
Şubesine ait 28/12/2013 keşide tarihli,... numaralı, 21.361,00 TL meblağlı 28/03/2014 keşide tarihli, ... numaralı 25.000,00 TL meblağlı 28/05/2014 keşide tarihli, ... numaralı 25.000,00 TL meblağlı üç adet çek verdiği, ancak sanığın bu çekleri, katılanların alacağını ödemek amacıyla değil, kendi şahsi işleri için kullanmak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, katılan beyanları ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2018/5096, K. 2020/2255, 18 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama