Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/510 K.2018/2806

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Katılanın çalıştığı işyerine giden sanığın, iki gün önce gelip iki adet I.... marka cep telefonunu satın almak için işyeri sahibi ile anlaştığını söylediği, bunun üzerine katılanın durumu sormak için aradığı işyeri sahibi....'ın iki adet telefonu 2.200,00 TL bedelle satabileceğini söylediği, sanığın telefonları alıp parasını ödemek için bankaya gitmeyi teklif ettiği, katılan ile sanığın birlikte gittikleri bankada sanığın içeriye girip çıktıktan sonra katılana bir zarf uzatıp, içerisine limitsiz kredi kartlarını koyduğunu söyleyip, telefonların bedelini kredi kartlarından tahsil etmesini istediği,

katılanın işyerine gidip zarfı açtığında kredi kartı yerine ... Kart ile .... Kart isimli alışveriş kartlarının çıktığı olayda; sanığın kısmi ikrarı, katılanın beyanı ve teşhis tutanağına göre dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1), (2) ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin verdiği 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden, ayrıca adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine karar verilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.