Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/5138 K.2020/4431

gereğince mahkumiyet

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...'nun, hüküm tarihinden önce vefat eden ve müştekiye kendisini ... olarak tanıtan ... ile fikir ve eylem birliği içinde hareket etmek suretiyle,... isimli bir kişiye ait tarlayı, kendilerine ait olduğunu söyleyerek 26.000 TL bedel karşılığında şikayetçiye kiraladıkları, ...’ın bu bedel karşılığında, müştekinin alacaklı olduğu 26.000 TL bedelli bir senedi ... adıyla düzenleyerek müştekiye verdiği, müştekinin daha sonra tarla sahibinin bir başkası olduğunu öğrendiği; ancak, verdiği parayı geri alamadığı anlaşılmakla; eylemin TCK’nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Dairemizin 06/02/2017 tarih ve ... Karar sayılı bozma ilamına konu edilen ilk hükümde, sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 10 ay hapis ve 6.000 TL adli para cezasına hükmolunduğu ve hükmü sanığın temyiz ettiği dikkate alınarak, 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın korunması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında yazılı şekilde 1 yıl hapis ve 100 TL adli para cezasına hükmedilerek fazla ceza tayin edilmesi,