Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/516 K.2018/8936

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Katılanın, suç tarihinde, suça konu aracını sanıklara satarak karşılığında, sanık ...'in borçlu, sanık ...'in de kefil olarak imzaladığı 3.600 TL bedelli senedi aldığı, ardından da alacağını vade tarihinde tahsil etmek için senette yazılı adrese gittiğinde, bu adresin sanıklar bir ilgisinin olmadığını öğrendiği ve alacağını tahsil edemediği, bu surette sanıkların en başından itibaren dolandırıcılık kastı ile hareket ederek,

ödemeyeceklerini bildikleri halde katılanın suça konu aracını alarak başkasına satmak suretiyle, hileli eylemlerle haksız menfaat temin ettikleri, sanıkların tevil yollu ikrar içerir savunmaları, katılan beyanı, senet fotokopisi, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanıkların sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19/06/2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının alt sınırın üzerinde “180 gün” olarak tayin edilmesi,