KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2018/5194 E., 2019/1166 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Nitelikli dolandırıcılık,kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği
- Hüküm
- TCK'nın 204/2, 43/1, 62/1, 53/1-2-3 maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
TCK'nın 158/1-e-son, 43/1, 168/1, 62/1, 52/2-son, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet
Nitelikli dolandırıcılık ve kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 09/02/2018 tarih ve 2018/1 sayılı kararının Yargıtay Ceza Daireleri işbölümünü düzenleyen II nolu bölümün, ortak hükümler başlığının 4. bendinde, "Ceza Daireleri, yürürlük tarihinden önce kendisine gelen ve daha önceden gelip de bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderilen işleri sonuçlandırır. İşin birden fazla dairece temyiz incelemesinin yapıldığı hallerde ise temyiz incelemesi, işi daire dışına en son gönderen dairece yapılır.” hükmüne yer verilmiştir.
Kozan Ağır Ceza Mahkemesinin 31/01/2014 tarihli 2011/48 E ve 2014/30 K sayılı dosyasında yapılan temyiz incelemesi üzerine.
Yargıtay 21. Ceza Dairesi'nin, 28.12.2015 tarih ve 2015/13210E-2015/6703K sayılı kararı ile hükümler kısmen onanıp kısmen bozularak mahalline gönderildiği, bu kez bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz edildiği ve tebliğname tarihinin de 13/07/2018 olduğu, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 15/07/2010 gün ve 27/28 sayılı ve benzeri kararları ile Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca temyiz incelemesi yapma görevinin dosyayı daha önce inceleyerek kararı veren Yüksek 21. Ceza Dairesine ait olduğu,
ancak Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 22/12/2016 gün ve 398 sayılı kararı ile 21. Ceza Dairesi'nin 13/04/2017 kapatılmasına ve bakmakta olduğu tüm işlerin 11. Ceza Dairesi'ne devrine karar verildiği anlaşılmakla;
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2018/5194, K. 2019/1166, 25 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama