Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/5263 K.2020/4834

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede,

Sanığın, katılanın çalıştırdığı bakkal dükkanına müşteri olarak geldiği, 6 TL'lik alışveriş yapıp 100 TL kağıt para verdiği, akabinde bozuk para var diyerek 100 TL parayı geri alıp 1 TL madeni para verdiği, geri aldığı 100 TL'yi sanki almamış gibi göstererek 2 adet 50 TL'lik kağıt para olarak bozmasını istediği, katılanın verdiği 50 TL'lik banknotlardan birisini verip 45 TL para üzeri alarak dükkandan ayrılmaya çalıştığı sırada katılanın müdahale ederek sanığı yakaladığının iddia edildiği somut olayda, dosya kapsamında toplanan delillere göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında TCK'nın 157/1. maddesi gereğince hüküm kurulurken, hapis cezası ile birlikte adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.