Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/5418 K.2020/3696

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın mağdur ...'nin askerlik arkadaşı olduğu, sanığın mağduru ziyaret etmek için 18/05/2014 tarihinde İzmir'deki evine gittiği, mağdurun arkadaşı olan katılan ...'nin de o sırada evde olduğu, katılanın patates ekim işi yapacağını söylemesi üzerine sanığın katılana tohum bulabileceğini söylediği, 28/05/2014 günü mağdurun sanığa vermek üzere hesabındaki 30,000 TL parayı Niğde Denizbank şubesinden çektiği, bu paranın 15,000 TL'sinin mağdura ait olduğu, aynı gün sanığın mağdur ve katılanı Çiftlik İlçesi Azatlı kasabasında bulunan bir caminin yanına getirdiği, 30,000 TL parayı alan sanığın tohumu getirmek üzere oradan ayrıldığı,

ancak bir daha da geri dönmediğinin iddia edildiği olayda; sanığın tohumları getireceğini söyleyerek ortadan kaybolduğu, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediği, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmamış, Çiftlik Asliye Ceza Mahkemesi 23/03/2016 tarih 2015/179 Esas- 2016/130 Karar sayılı kararında 3 yıl 1 ay 15 gün ibaret hapis cezası olup, sanığın temyizi üzerine lehe bozma sonrasında Çiftik Asliye Ceza Mahkemesi 11/04/2018 tarih 2018/5 Esas- 2018/212 Karar sayılı kararında 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 1250 gün adli para cezası ile cezalandırıldığı,

adli para cezasının TCK.'nun 52/2. maddesi gereğince takdiren 20,00-TL’den hesapla 25.000,00-TL adli para cezasının eklenmesi suretiyle verilen hükümde aleyhe bozma yasağı kuralının ihlal edilmediği anlaşılmakla tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.