Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/546 K.2018/4344

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kısa kararla kurulan hükümde verilen adli para cezası gün olarak bırakılıp, gerekçeli kararın hüküm kısmında TCK'nın 52/2.maddesi uygulanarak paraya çevrilmek suretiyle farklılık oluşturulmuş ise de; bu husus sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın 22.12.2006 günü katılanın işyerine gidip kendisini... olarak tanıttığı tanık ...'e borçlusu ... olan 540 TL'lik senedi verip aldığı sobayla ayrılmak suretiyle üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia ve kabul edildiği olayda, Dairemizce uzlaştırma yönünden verilen bozma kararına uyularak yürütülen yargılama sırasında mahkemece dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak uzlaştırmanın sağlanamadığının tespit edildiği ve sanık savunması, katılan ve tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında kurulan 18/09/2012 gün, 2012/569 Esas, 2012/876 Karar sayılı hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmadığı halde 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine aykırı davranılıp ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı gözetilmeyerek yazılı şekilde fazla cezaya hükmolunması,