Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/5468 K.2020/3866

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm Cumhuriyet savcısı ile sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin 21/12/2017 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede; Sanığın, kredi çekeceğini söyleyerek teminat olarak göstermek amacıyla katılana ait üç adet büyükbaş ile bir adet küçükbaş hayvanı bir günlüğüne almasına rağmen daha sonra iade etmemek suretiyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın ifadesinde, hayvanları satın aldığını ancak parasını ödeyemediğini beyan ederek savunmada bulunduğu, bu haliyle katılana ait olan hayvanların sanığın uhdesinde bulunduğunun sabit olduğu, katılanın tüm aşamalarda alınan beyanında, hayvanları sanığa bir gün için verdiğini ifade ettiği, sanığın aradaki ilişkinin alım-satım ilişkisi olduğu savunmasının suçun unsurlarını etkilemediği,

güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunulması gerektiği, somut olayda da, katılanın hayvanlarını haksız şekilde elde bulunduran sanığın katılana hayvanları suç tarihinden hüküm tarihine kadar iade etmediği anlaşılmakla, sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup, açıklanan nedenlerle tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.