Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/5508 K.2020/3823

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede,

Sanık ...'ın ....

Emlak isimli işyerine gittiği ve satılık ev aradığını söylediği, emlakçının kendisine göstermiş olduğu evlerden 3 katlı evi beğendiği ve emlakçı ile evi satın alma hususunda anlaştığı, bankada bulunan parasının vadesini bozmak istemediğini, paranın vadesi dolduktan sonra ödeme yapacağını söyleyerek emlakçıyı bir süre oyaladığı, resmi satış işlemlerini başlatmadığı, bu süreçte evin tadilatını yapma bahanesiyle emlakçıdan evin anahtarını aldığı, suç tarihinde emlak dükkanı önünde beklemeye başladığı,

işyerine gelerek kiralık ev baktığını söyleyen katılan ...'a yeni satın almış olduğu 3 katlı evi olduğunu, araya emlakçı konulmazsa işin kendisi için daha ucuza gelebileceğini söyleyerek içeride bulunan emlakçıya fark ettirmeden katılanı uzaklaştırdığı ve kendisine ait olduğunu söylediği eve götürdüğü, evin birinci katını gösterdiği,

ayak üstü yapılan pazarlıkta katılanla yıllık 2.750 TL kira bedeli üzerinden anlaştığı, kira bedelinin 1000 TL'lik kısmını kapora olarak aldıktan sonra evin anahtarını daha sonra teslim edeceğini söyleyerek ayrıldığının sanığın ikrarı, katılan ve tanık beyanları, teşhis tutanakları ve dosya kapsamı ile sabit olduğu anlaşılmakla, mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.