KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2018/5510 E., 2020/4444 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK'nın 157/1, 52/2-4 ve 53/1-2-3. maddeleri
Karar Metni
224 kelime·1 dk okuma
gereğince mahkumiyet
Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Katılan ...’in, Yalova Garanti Bankası şubesinde para çekmek için beklediği sırada sanığın katılanın yanına gelerek kendisini Abdullah olarak tanıtıp,...firmasının sahibinin yeğeni olduğunu ve katılanın oğlu ...'ı tanıdığını söylediği, ayrıca mali müşavir olduğunu belirtip katılanda güven telkin ettiği, banka çıkışında sanığın isteği ile birlikte Vakıfbank şubesine gittikleri, sanığın katılana ''Abi sen burada otur, ben para yatırıp geleceğim.'' diyerek ikinci kata çıktığı, bir süre sonra sanığın katılanın yanına gelerek ''Doları bozdurduğum zaman kaybım var.
Sende olan paradan bana 2.000 TL ver. Bimeks'e gidince orada sana veririm.'' dediği, bunun üzerine katılanın sanığa 2.000 TL verdiği, sanığın da gizlice bankadan ayrılarak kaçtığı anlaşılmakla; eylemin TCK’nın 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2018/5510, K. 2020/4444, 3 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama