Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/556 K.2018/4324

Dolandırıcılık suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İzmir 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 09/01/2007 tarihli 2008/169 E. 2012/35 K. sayılı kararıyla sanığın atılı suçtan beraatine ilişkin verilen hükmün Yargıtay 23. Ceza Dairesi’nin 23/03/2016 tarihli 2015/7392 E. 2016/3298 K. sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, mahkeme tarafından bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda 17.10.2016 tarihli kararı ile sanığın basit dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine hükmedildiği,

hükmün katılan tarafından süresinde temyiz edildiği ancak hüküm verildikten sonra 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı "Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un " 34. maddesi ile davaya konu suçun uzlaştırma kapsamında alınması nedeniyle mahkeme tarafından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay’a gönderilmeden yeniden ele alınarak 21.01.2017 günlü ek karar ile temyiz işlemlerinin durdurulmasına ve uzlaştırma işlemleri için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesine karar verildiği, usulüne uygun uzlaştırma işlemlerinin yapıldığı,

sanığın uzlaştırma müessesinin uygulanmasını kabul etmemesi nedeniyle taraflar arasında uzlaştırmanın sağlanamadığı ve mahkemece 14.06.2017 tarihli ek karar ile infazın devamına karar verilerek dosyanın Yargıtay’a gönderildiği anlaşılmakla; kesinleşen hükümler yönünden de uzlaşma yoluna gidilebileceği ve sanığın uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasını açıkça kabul etmemesi birlikte değerlendirildiğinde tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiş olup , sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.