Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/5669 K.2020/4086

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihi olan 18/05/2012 tarihi yerine 2012 tarihi olarak hatalı yazılmasının mahalince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede,

Sanığın komşusu olan müştekinin eşinin ölümünden sonra yakın ilgi gösterip, güvenini kazandıktan sonra et ticareti yapacağını, acil paraya ihtiyacı olduğunu söyleyerek müştekiden önce 15.000 TL daha sonra et naklini yapacakları soğutucu kamyon satın alması gerektiğini söyleyerek 18.500 TL parayı aldığı, müştekinin toplam 33.500 TL parasını aldıktan sonra evini taşıyarak ortadan kaybolduğu, bu suretle üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; sanık savunması, müşteki beyanı, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Tekerrüre esas sabıkası olan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, sanık hakkında TCK’nın 157/1 maddesi gereğince hükmolunan hapis cezası yanında adli para cezasına da hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi ve sanığın 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek haksız menfaat temin etmiş olması nedeniyle hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.