KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2018/5750 E., 2020/4202 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK’nın 157/1, 62, 52/2, 50/1-a, 53/1. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, ülkesinden turist olarak gelen müştekinin yanına gelerek döviz bozdurmak isteyip istemediğini sorduğu, müştekinin döviz bozdurmak istemesi üzerine kendisinden 700 amerikan doları aldığı, karşılığında ise tedavülden kalkmış Türk Lirası verdiği iddia edilen somut olayda; sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, uzlaştırma raporu ve diğer deliller doğrultusunda sanığın atılı dolandırıcılık suçuna ilişkin eylemlerini sabit gören mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle fazla adli para cezası tayini,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2018/5750, K. 2020/4202, 2 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama