Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/582 K.2018/8619

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, karşılığını sonra iade etmek üzere katılanda bulunan 20000 TL bedelli çeki almasına karşılık, çeki verdiği kişinin parayı vermediğinden bahisle katılana parayı ödemediğinin iddia edildiği olayda;katılanın soruşturma aşamasında alınan beyanında; sanığa iş yeri açmak istediğini söylediği, bunun üzerine sanığın kendisine suça konu çeki getirdiğini,iş yeri sahibini ikna etmek için suça konu çeki ciro etmesini istediğini, bunun üzerine tehdit altında çeki ciro ettiğini beyan ettiği, yargılama aşamasında alınan beyanında ise;

uzun süre çalıştığı Kardeş isimli firmadan suça konu çeki çalışması karşılığında aldığını ve bozdurması için sanığa verdiğini, ancak sanığın çeki ve parayı iade etmediğini beyan ettiği, sanığın savunmasında; suça konu çeki katılandan kırdırmak için aldığını, çeki isimli şahısa birlikte verdiklerini, ancak ’in çeki tahsil ettiği ancak parayı vermediğini savunduğu anlaşılmakla;gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; katılanın aşamalarda alınan beyanları arasındaki çelişkinin giderilmesi, sanığın çeki verdiğini savunduğu ’in açık kimlik bilgilerinin sanıktan sorulması ile tanık olarak dinlenilmesi,

suça konu çekin katılanın eline ne şekilde ulaştığı, kim tarafından ne şekilde tahsil edildiğinin araştırılması ve sonucuna göre suç vasfının ve sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre; Gerekçe kısmında sanığın güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine hükmedildiğinin belirtildiği, ancak hüküm fıkrasında; TCK'nın 155/1. maddesinde öngörülen “güveni kötüye kullanmak” suçunun oluşmasına rağmen hatalı şekilde "muhafaza görevinini kötüye kullanmak" suçunun oluştuğu kabulü ile TCK'nın 151/1. maddesi uzerinden uygulama yapılması;