Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/5870 K.2020/6072

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle, bozma sonrası dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede,

Suç tarihinde müştekinin ikametinde oturduğu sırada kapının çaldığı, bu sırada sanığın kapı zilinden müştekinin eşinin adını öğrendiği, sanığın müştekiye eşinin adının İsmail olup olmadığını sorduğu, müştekinin teyit etmesi üzerine eşinin...isimli kişiye kefil olduğunu söyleyerek, eşini aramasını istediği, müşteki eşini aradığı sırada, sanığın müştekinin elinden telefonu alarak eşiyle konuşurmuş gibi yaptığı, daha sonra müştekiye eşinin teminat olarak yüzüklerini kendisine vermesi gerektiğini söylediği, müştekinin de 3 adet yüzük verdiği, sanığın bunların yetmeyeceğini çeyrek altın da vermesini söylemesi üzerine,

müştekinin komşusuna giderek çeyrek altın istediği ve sanığa verdiği, sanık gittikten sonra eşini arayan müştekinin dolandırıldığını anladığı ve bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, müşteki beyanı ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı eylemin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.