Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/5900 K.2018/7943

Dolandırıcılık suçundan, sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü, Mahkeme tarafından temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilmesi nedeni ile temyiz yolu başvurusu süresinde yapılan yanıltılması karşısında, sanık müdafiinin temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek, tebliğnamede süre yönünden temyiz talebinin reddine dair düşünceye iştirak edilmeyerek, yapılan incelemede,

Sanık ...’nın müşteki Erkan’ın işletme müdürü olduğu restoranı arayarak, ünlü isimlerinde katılacağı 47 kişilik bir gruba restoran da yemek vereceklerini söyleyerek, hesap numarasını istediği, daha sonra göndereceği paranın euro olması nedeni ile bu hesaba para gönderemediğini söyleyerek başka bir kredi kartı numarası istediği, müştekinin de kendisine ait kredi kartını iş yeri çalışanı Murat’a vererek sanık ile irtibata geçmesini istediği, sanık ...’nın da yönlendirmesi sonucu iş yer çalışanı Murat’ın, diğer sanık ...’ın hesabına toplam 2.310 TL para göndermesini sağladığı,

bunun üzerine müşteki Erkan’ın tekrar sanık ...’yı aradığında “yatırdığı paranın euroya dönmediğini, akşam bütün hesabı euro olarak ödeyeceğini söyleyerek müştekinin 980 TL daha göndermesini sağladığı, gönderilen paraların sanık ... tarafından çekildiği, bu surette sanıkların dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia ve kabul olunan somut olayda,

1) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Sanığın tevil yollu ikrar içeren savunması, müşteki ve tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamı karşısında, sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin suçun sübut bulmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Sanık ...’ın istikrarlı savunmaları ve tüm dosya kapsamı karşısında atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli delil elde edilemediği anlaşıldığından, sanık ... hakkında beraat hükmü verilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile mahkumiyet hükmü verilmesi,