Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/5922 K.2020/3419

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın tanıdıkları aracılığı ile Hatay ilinde ikamet eden ... ile iletişim kurarak Hatay’a geldiği ve onun aracılığı ile evlenmesine yardımcı olunması için birden fazla kişi ile görüştüğü, aracıların katılanı sanık ... ile tanıştırdığı, sanığın kendisini yanında getirdiği ... isimli bayanın dayısı olarak tanıtıp isminin ... olduğunu söylediği, ...’nın katılanla evlenme konusunda anlaştığı, sanığın katılana, ...’ya ziynet alması ve annelik hakkı olarak da 2.000 TL para vermesi gerektiğini söylediği, katılanın da ... isimli bayana 5.500 TL değerinde ziynet alıp verdiği, sanığa da 2.000 TL’yi verdiği,

katılan ve ...’nın katılanın memleketine dönmek için otobüsle yola çıktığı, otobüsün mola verdiği sırada ...’nın otobüsü terk ettiği ve bir daha katılanın sanığa ve ...’ya ulaşamadığı iddia edilen olayda; diğer sanık savunmaları, katılanın sanığı fotoğrafından teşhis etmesi ve dosya kapsamına göre; sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir