Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/5939 K.2019/6003

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığın yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün 02/03/2018 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen yedi günlük süre geçtikten sonra 14/03/2018 tarihinde temyiz etmiş ise de, hüküm fıkrasında mahkeme tarafından temyiz süresinin 15 gün olduğu belirtilerek yanıltılması nedeniyle, sanığın bu yanıltmadan yararlanarak hükmü süresinde temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık ile olay tarihinden sonra vefat eden şikayetçi ...'ın aynı köylü oldukları, şikayetçinin eşinin senede bağlı 40.000 TL lik alacağının olduğunun sanık tarafından bilindiği, sanığın yanında temyiz dışı sanık ... ile birlikte şikayetçinin yanına gelerek temyiz dışı sanık ...'ı avukat olarak tanıttıkları ve senet asıllarını isteyerek tahsil edebileceklerini söyledikleri, şikayetçinin de senetlerin fotokopilerini verdiği,

sanık ile temyiz dışı sanığın şikayetçiden masraf olarak 1.500 TL para talep ettikleri, şikayetçinin ilk olarak 400 TL parayı kredi kartından çekerek teslim ettiği, 400 TL parayı alan sanıkların bir süre sonra gelerek Isparta 1. Sulh Hukuk Mahkemesi başlıklı, 30/12/2011 tarihli, "Sulh Hukuk Tetkik Hakimi ... isimli ... sicil numaralı" senedin takibe konulacağını gösteren sahte oluşturdukları belgeyi getirdikleri, ertesi gün temyiz dışı sanık ...'ın şikayetçiyi arayarak hesabına 300 TL para yatırttığı, sonrasında sanığın da şikayetçiye gelerek tekrar temyiz dışı sanık ...'a verilmek üzere 480 TL daha para aldığı,

sonrasında şikayetçinin kendisine verilen belgeden şüphelenmesi üzerine araştırdığında sahte olduğunu öğrendiği, bu suretle sanığın temyiz dışı sanık ... ile birlikte dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın eyleminde sahte mahkeme belgesi sunması karşısında; eylemin temas ettiği TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,