Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/5967 K.2020/4215

Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Müşteki Talip Bacak'ın olay tarihi itibariyle bisiklet ile iş yerine doğru seyir halindeyken kimliği tespit edilmediği için dosyası tefrik edilen kişi tarafından durdurduğu ve olay yerindeki binanın kendilerine ait olduğunu, bina ve çevresini 400,00 TL'ye temizletmek istediğini söylediği ve müşteki ile anlaştığı, bu sırada binadan sanık ...'ın çıkıp müştekiye binayı temizlemesi sonucunda yanlarında Türk parası olmadığını 500 Euro paralarının olduğunu, binanın 2. Katında oturan Filiz isimli bir bayanda paranın bulunduğunu ancak para üstünün kendilerine verilmesini istediklerini söylediği,

buna inanan müştekinin kardeşinin hesabından 1000,00 TL para çekip sanık ...'e teslim ettiği ardından Filiz isimli bayandan 500 Euro'yu almak için binaya girdiğinde binada kimsenin olmadığını öğrendiği, sanığın bu şekilde müştekiyi dolandırdığı, tarafların uzlaşamadıkları anlaşılmakla mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmamıştır.

Sanık hakkında, hükmolunan adli para cezalarının ödenmemesi halinde 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi gereğince infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği" şeklinde karar verilmiş ise de, bu husus 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi gereğince infaz aşamasında resen gözetileceğinden bozma nedeni yapılmamış ve tebliğnamenin bu yöndeki düzelterek onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.