KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2018/6044 E., 2020/2462 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK’nın 157/1, 52/2, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
254 kelime·1 dk okuma
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılan ...'in adına kayıtlı... plakalı aracını satışa çıkardığı, suç tarihinde katılanı telefonla arayarak ...Eğitim ve Araştırma Hastanesinde ortepedi doktoru olarak görev yaptığını ve ismini ... olduğunu söyleyen şahsın aracı almak istediğini belirttiği, bu şahısla aracın devir işlemini yapmak ve parasını almak için ... ili merkezinde buluştukları, kendisini doktor olarak tanıtan... isimli şahsın eşi olarak tanıttığı sanık...'i de yanında getirerek katılan ile tanıştırdığı, bu şahıslarla 30.250 TL karşılığında aracın satımı konusunda anlaştıkları,...
Noterliğinde aracın devrini sanık ...'e devrinin yapıldığı, para aktarımını sanığın eşi olarak tanıttığı Dr. ...'da yapacağını belirtilmesi üzerine birlikte ...'ya doğru yola çıktıkları, ve sanığın kendisini ...'da bulunan tokilerin oraya bırakmasını belirttiği, katılanın ve tanıkların sanığı TOKİ'ye bıraktıkları ancak ne kendisini Dr. ... olarak tanıtan kişi nede sanığın parayı ödemediği gibi bir daha da ulaşılamadığı iddia edilen olayda;
dairemizin 25/10/2017 tarih ve 2017/20878 E-2017/21463 K sayılı bozma ilamı doğrultusunda uzlaştırma işlemleri yapılmak üzere uzlaşma bürosuna gönderilmesi neticesinde, katılanın uzlaşma teklifini kabul etmemesi nedeniyle uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair 22/12/2017 tarihli rapor, sanık savunması, katılan beyanı ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2018/6044, K. 2020/2462, 20 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama