Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6063 K.2020/2308

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın katılanın oğlu ile evlenecek kız bulacığını vadederek katılan ile... iline geldikleri, burada bir eve giderek sanığın katılanı bir bayan şahısla tanıştırdığı, evlenme hususunda anlaştıkları, sanığın aracılığı karşılığında 2000 TL para aldığı, daha sonra sanığın ortadan kaybolduğu ve telefonuna ulaşılamadığı, bu suretle üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamından, sanığın üzerine atılı suçun sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

1-)Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

2-) 5237 sayılı TCK’nun 51/1. maddesi gereğince sadece kişinin mahkum olduğu hapis cezasının ertelenebilmesi karşısında, hükmün infazı sırasında tereddüte yol açacak şekilde, hüküm fıkrasının ertelemeye ilişkin 7. paragrafında herhangi bir ayrım yapılmaksızın sanığın cezasının ertelenmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 30 gün olarak hükmolunan adli para cezasının 5 güne, aynı kanunun 62.maddesi gereğince yapılan indirimle belirlenen 25 gün adli para cezasının 4 güne ve 4 tam gün adli para cezasının günlüğünün TCK'nun 52/2. maddesi uyarınca 20 TL hesabı ile 80 TL olarak belirlenmesine,