Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6082 K.2020/4764

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine, ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde,katılanın önce sabit hattından daha sonra cep telefonu numarasından aradıkları,sanık ...’nın kendisini komiser olarak tanıtarak katılanın kimliğinin Güneydoğuda terör olaylarına karıştığını söyleyerek katılan üzerinde baskı kurduğu, katılana gayrimenkulü ya da para veya ziynet eşyasının bulunup bulunmadığını sorduğu, katılanın evinde bulunan altın ve paraların miktarını sanık ...'ya söylemesi üzerine komiser Ayşe isimli kişinin katılanın evine geleceğini altınları ve paraları ona teslim etmesi gerektiğini söylediği,

gelen sanık ...’ya, katılanın öncesinde poşete koymuş olduğu altın ve para dolu poşeti teslim ettiği,sanık ...'nun katılanın evinden ayrılarak dışarıda kendisini bekleyen sanık ...’ya altın ve para dolu poşeti verdiği, sanık ...'nun atılı suçu ikrar ettiği, bu suretle sanıkların dolandırıcılık suçunu, işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanıklar savunması, katılan ve tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine ilişkin mahkemenin kabulünde ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.