Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6139 K.2019/6107

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından, sanığın beraatine ilişkin hükümler, O yer Cumhuriyet savcısı ve katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "11.09.06" olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Katılan ...'ın ... plaka sayılı aracını Sefaköy oto pazarında satışa çıkardığı, burada soruşturması ayrı yürütülen meçhul bir kişi tarafından aracın satın alınmak istendiği, tarafların 9.500 TL'ye anlaştıkları ve daha sonra bir işyerine geldikleri, bu şahsın şikayetçiye 5.000 TL nakit para ve keşidecisi ... olan 4.500 TL bedelli suça konu sahte çeki verdiği, akabinde şikayetçinin sanıkla birlikte notere gittiği ve araca ilişkin vekalet verdiği, şikayetçinin suça konu çeki keşide tarihinde muhatap bankaya ibraz ettiğinde çekin sahte olduğunun anlaşıldığı, bu şekilde sanığın resmi belgede sahtecilik ve banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediği iddia ve kabul olunan olayda;

1-Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen "resmi belgede sahtecilik" suçunun 5237 sayılı TCK'nin 204/1. maddesindeki cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 11.09.06 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış olup, o yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

2-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanık savunması, katılan beyanı, tanık ifadeleri, bilirkişi raporu ve dosya kapsamından; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla; bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.