Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6153 K.2018/6835

Sanığın güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 18/01/2017 tarih ve 2014/9073 Esas, 2017/534 Karar sayılı bozma ilamından sonra mahkemece dosyanın 08/02/2017 tarihinde uzlaştırma bürosuna gönderildiği, 12/04/2017 tarihinde dosyanın uzlaştırmacıya tevdi edildiği, 22/05/2017 tarihinde sanığa uzlaşma teklifinde bulunulduğu, 02/06/2007 tarihinde uzlaşmanın sağlanamadığına ilişkin rapor düzenlenerek dosyanın 07/06/2017 tarihinde mahkemeye iade edildiği anlaşılmakla, Ceza Muhakemesi Uzlaştırma Yönetmeliği'nin 34. maddesi uyarınca zamanaşımının durduğu süreler gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i nazara alınarak, 17/04/2006 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 17/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.