Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6168 K.2020/1799

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ile katılan ...’ın asker arkadaşı oldukları, sanığın, katılanı facebook aracılığıyla eklediği, katılana anneannesinin öldüğünü ve sandığından 375 bin mark bulduğunu, nasıl paraya çevireceğini sorduğu, katılanın parayı Türk lirasına komisyon alarak çevirebileceğini söylediği, katılan ...'ın bu olayı diğer katılan ...'e anlattığı, ... ve ...'ın Ankara’dan, Denizli’ye geldikleri, sanıkla buluştukları, sanığın ... isimli bir bayanı teyzesi, ... isimli bir şahsı da dayısı, olarak tanıştırdığı, sanığın ... isimli şahsın elindeki çantayı açarak içindeki markları gösterdiği ve bir miktarını yanına aldığını, ...'nın yanlarından ayrıldığı,

sanık ve katılanların birlikte oturdukları, bir süre sonra ...'ın, sanığa telefon açarak 30 bin TL versinler markların hepsini verelim daha sonra markları bozdurunca geri kalanını verirler dediği, sanığın da durumu katılanlara anlattığı, ...’in bankada bulunan 7 bin TL parayı çektiği, sanığa verdiği, sanığın bir eve giriyormuş gibi yaparak kaçarak uzaklaştığı, bu suretle sanıkların dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, dosya kapsamında toplanan delillere göre Dairemizin 28/02/2017 tarih ve 2017/24533 E. 2017/6791K. sayılı bozma ilamı doğrultusunda yargılama yapıldığı,

usûlüne uygun uzlaştırma işlemlerine rağmen taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığına dair 15/12/2017 tarihli rapor ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkin mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden REDDİ, ancak;

Temel ceza belirlenirken hapis cezası asgari hadden uygulandığı halde, hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının ayrıca gerekçe gösterilmeksizin aynı gerekçeyle alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun CMUK'nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,