KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2018/6205 E., 2020/3294 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Mart 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK'nın 157/1, 52, 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
357 kelime·2 dk okuma
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık ve birlikte hareket eden ancak açık kimlik bilgileri bilinmeyen ...'in olay tarihinden 1,5-2 ay kadar öncesinde katılanın işyerinden alışveriş yaparak güven ilişkisi kurdukları, olay tarihinden yaklaşık 15 gün kadar önce katılanın işyerinde bulunmadığı sırada gelerek 500,00 TL tutarında alkollü içki satın alıp bedelini daha sonra ödeyeceklerini söyleyerek ayrıldıkları, 02/09/2009 günü katılanı cep telefonundan arayan ...'in 500,00 TL borcu ödemek üzere kafeye gelmesini söylediği,
katılanın da saat 11:00 sıralarında söylenen yere giderek sanık ve ... ile buluştuğu, ...'in parayı bankadan çekip borcunu ödeyeceğini söyleyerek bankaya gitmek için katılandan aracını istediği, aralarındaki güven ilişkisine dayalı olarak aracın kontak anahtarını alıp, araçla olay yerinden ayrıldığı, bir süre sonra katılanı yeniden cep telefonundan arayarak çarşı önüne gelmesini, parayı orada vereceğini söylediği, sanığa beklemesini söyleyen katılanın onu kafede bırakarak ... ile buluşmak üzere çarşı önüne gittiğinde ...'in orada olmadığını gördüğü,
kafeye geri döndüğünde sanığın da kendisinin ayrılmasından hemen sonra kafeden ayrıldığını öğrendiği, aynı gün saat 18:15 sıralarında katılanı arayan ...'in 3.000 ABD doları bulmasını, yoksa arabayı parçalayacağını söylediği, 09/09/2009 günü de katılan ile market önünde buluşmak için sözleştikleri, buluşma yerinde gerekli tertibatı alan kolluk görevlilerinin belirtilen yere bir ticari taksiyle gelen sanığı yakaladıkları, sanıkla yapılan görüşmede, katılana ait aracın otoparkta olduğu belirlenerek, bulunduğu yerden alınıp katılana teslim edildiği, ancak aracın içinde bırakılmış cep telefonu ile ruhsatlarının bulunamadığı,
bu şekilde sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan olayda; dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2018/6205, K. 2020/3294, 4 Mart 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama