KÜNYE
15. Ceza Dairesi 2018/6261 E., 2020/2724 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Şubat 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık
- Hüküm
- TCK'nın 157/1, 43, 62, 52, 53 maddeleri gereği mahkumiyet
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Katılanlardan ... 'nun asker arkadaşı olan sanığın, katılan ...'ya gömü altın bulduğunu, nakite çevirmek için yardıma ihtiyacı olduğunu söyleyerek yarı yarıya pay vaad ettiği, katılan ... 'ın bu durumu katılan ... 'le paylaştığı, katılanların ikna olduğu ve sanıkla buluştukları, sanığın katılanlara gömüden pay vermek hilesi ile bir tane altını numune olarak verdiği ve katılan ...'dan altınlar karşılığında 1500 TL katılan ... 'dan 1500 TL para aldığı altınları getireceğini söyleyerek ayrıldığı ortadan kaybolduğu, taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı anlaşılmakla mahkemenin kabullerinde isabetsizlik bulunmamıştır.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak; bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkarılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2018/6261, K. 2020/2724, 25 Şubat 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama