Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2018/6268 K.2020/5463

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanığa yüklenen eylemin suç tarihi itibariyle lehe olan dolandırıcılık suçunu oluşturması ve bu suçun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılanı telefonla arayıp kendisini Cumhuriyet savcısı olarak tanıtarak banka hesapları ile oynandığını, soruşturma yaptıklarını, suçluları takip ettiklerini ve vereceği banka hesap numarasına para yatırması gerektiğini söylemesi üzerine, kendisine ait banka hesabına katılan tarafından farklı zaman dilimlerinde toplam 29.000 TL yatırıldığı, sanığın aynı gün söz konusu parayı hesabından çekerek haksız yarar sağladığı, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması,

katılan ve şikayetçi beyanları, ilgili bankadan gelen cevabi yazılar, banka dekontları, banka hesap ekstre bilgileri, iletişim kayıtları, kamera görüntülerine ilişkin CD izleme tutanağı, taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığına dair uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.